วันแม่

กลอนวันแม่ มาเขียนกลอนเพื่อแม่กันครับ กิจกรรม “เขียนถึงแม่”


ใกล้ถึงวันแม่แล้ว่ ผมก็เพิ่งเขียนบทความเกี่ยวกับประวัติวันแม่ไป ก็เลยคิดว่าน่าจะจัดกิจกรรมดีๆ ร่วมสนุกกับเพื่อนๆ โดยใช้ชื่อว่า “เขียนกลอนเพื่อแม่” จุดประสงค์ก็ไม่มีอะไรมาก อยากให้เพื่อนๆร่วมแต่งกลอน ของตัวเอง ลงบนคอมเม้นท์นี้ เพื่อแสดงความรักแม่

วันแม่

การเขียนข้อความถึงแม่ น่าจะเป็นการแสดงออกอีกด้านหนึ่ง ไม่จำเป็นต้องแต่งเพราะอะไรมาก ขอให้แต่งออกมาจากใจ เพื่อใครอยากเอาไปใช้เพื่อแสดงความรักกับแม่ อาจจะเอาไปเขียนลงกระดาษบอกรักแม่หรืออื่นๆ เอาเป็นว่าใครมีเรื่องดีๆ ก็มาแบ่งปันกัน เผื่อว่าใครจะเอาไปใช้กัน

เรื่องที่เขียนถึงแม่ อาจจะเป็น กลอน, คำพูด, เรื่องราวเกี่ยวกับแม่ หรืออะไรก็ได้ เพื่อแสดงถึงความรักต่อแม่ ร่วมสนุกกันนะครับ ประเดิมบทความเสี่ยวๆ หนึ่งบทความครับ ^^

คำว่า “แม่” สั้นที่จะเขียนหรือพูด
แต่ถือเป็นคำที่สำคัญของ “ลูก” หลายๆคน
“ลูก” หลายคนพูด “แม่” เป็นคำแรก
แต่อาจหลงลืมคำว่า “แม่” ไปเมื่อเติบใหญ่
แต่แม่ยังมีคำว่า “ลูก” อยู่ตลอดเวลา
เรามักคิดว่าเราโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่
ไม่กล้าแสดงความรักต่อแม่
ไม่กล้ากอดแม่ บอกรักแม่เมื่อเป็นผู้ใหญ่
แต่เราไม่เคยโตเลยในสายตา “แม่”
บอกรักแม่ กอดแม่ ดูแลแม่
นั้นแหละถือเป็นการตอบแทนที่ท่านเลี้ยงเรามา

มาร่วมเขียนเรื่องราวเกี่ยวกับแม่กันนะครับ แค่บอกรักแม่ก็ได้ หากไม่รู้จะพิมพ์อะไร

About modify 3630 Articles
สามารถนำบทความไปเผยแพร่ได้อย่างอิสระ โดยกล่าวถึงแหล่งที่มา เป็นลิงค์กลับมายังบทความนั้นๆ บทความอาจมีการพิมพ์ตกเรื่องภาษาไปบ้าง ต้องขออภัย พยามจะพิมพ์ผิดให้น้อยที่สุด (ทำเว็บคนเดียวไม่มีคนตรวจทาน) บทความที่สอนเรื่องต่างๆ กรุณาอ่านบทความให้เข้าใจก่อนโพสต์ถาม ติดตรงไหนสามารถถามได้ที่โพสต์นั้นๆ

5 Comments

  1. แต่งกลอนไม่เป็นอะ แต่เชื่อว่าคำดีๆร้อยคำคงไม่มีความหมายเท่าคำว่า “รักแม่” หนูรักแม่นะ

  2. หนึ่งคำ “รัก” ลูกรักแม่ แม้ค่าน้อย
    ต่างเพชรพลอย ตีราคาค่ามิได้
    แต่แม่จ๋า… “รักที่หนึ่ง” ของหัวใจ
    มิใช่ใคร “ลูก รัก แม่” แน่นิรันดร์

    ก๊อปมาแต่รักแม่

  3. ประสบการณ์ส่วนตัว “กับข้าวฝีมือแม่อร่อยที่สุดแล้ว”
    อยู่ที่ไหนไกลห่างก็คิดถึง
    ย้อนไปเมื่อ 2 ปีก่อน วันที่ทุกอย่างในรชีวิตล้มเหลว เรานั่งทำงานอยู่ที่ทำงานบรรยากาศเดิมๆ
    ขณะนั้นเวลาพักกลางวัน โดยปกติทุกคนไปกินข้าวข้างนอกออฟฟิต

    วันนั้นเป็นวันที่ต่างออกไป…
    เราเอากล่องข้าวที่แม่ทำให้ขึ้นมากินคนเดียว โดดเดี่ยวภายใน ที่ออฟฟิต

    เนื่องจากทุกความล้มเหลวที่เกิดขึ้นในช่วงเวลานั้นทำให้เราอยู่คนเดียวในสังคม
    ขณะที่ความท้อแท้เกิดขึ้นภายในหัวใจ
    เราเปิดกล่องข้าวของแม่ที่ทำให้ในนั้นเป็น “ผัดผักกระหล่ำหมูกรอบธรรมดา”
    เรานั่งกินคนเดียว แล้วน้ำตา มันไหลออกมาเองด้วยความคิดถึงท่าน
    น้ำตาไหลอย่าง หยุดไม่อยู่
    ทั้งอร่อย ทั้งคิดถึง
    อยากกลับไปอยู่บ้าน….แต่กลับไม่ได้
    เพราะความรับผิดชอบต่องานต้องอยู่ห่างไกลกัน
    ช่วงเวลาแสนทรมานนั้น ก็ยังมีความรักและความอบอุ่นจากแม่

    ทำให้เรารู้ว่า ไม่มีใครรักเรา เท่าครอบครัวอีกแล้ว
    ทุกความล้มเหลวที่เหลืออยู่ ยังมีอีกหนึ่งคนที่อยู่กับเราเสมอคือ แม่ ไม่ว่าเราจะดีจะเลวก็ตาม
    รักแม่นะ ชีวิตหลังจากนี้ จะมีเพื่อแม่ <3

    *ไม่ได้เป็นกลอน แต่เวลากินข้าวฝีมือแม่ทีไร
    ทำให้นึกถึง จุดที่แย่ที่สุดในชีวิตที่ผ่านมันมาได้

Leave a Reply

Your email address will not be published.




This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.